Çevremizde Savaş Rüzgarları Esiyor...

Görülen odur ki yüzyılımızın en önemli sorunlarından birisi terörizmdir, sadece ülkemizde değil tüm dünyada da üzerinde en çok durulan olaylardan biridir. Son zamanlarda üst üste gelen şehit asker, korucu haberleri gündemde yerini tutmaya devam ediyor, bu arada Türkiye’mizde özellikle bölücü terörün tırmanışı tüm çabalara rağmen ( silahlı mücadele ) engellenemeyişi giderek yığınların paniğe kapılmasına yol açtığı ve ister istemez evladını bu uğurda yitiren, kör kurşun, roketatar ve bombalara hedef olan mayınlı tuzaklar nedeniyle yakınını, malını yitiren halkımız üst üste şehit cenazeleri kalktıkça “Bu işin sonu ne olacak, etkili bir hükümet yok mu nasıl kurtulacağız, çocuklarımız, büyüklerimiz, görevlilerimiz ve masum vatandaşlarımız Lanet olası bu teröre kurban gidiyor. Uğrunda etkin diğer uygulamaları başlatmıyorlar, benim diye kendi kendime sorduğum gibi sorduklarını duyuyorum. “Yöneticiler hala neden bu terörü sona erdiremiyorlar, yıllarca belini kırdık, son darbe çembere alındılar, bittiler, dağıldılar, artık toparlanamazlar gibi anlatılanlara söylenenlere kulak veriyorlar.

Amaç cevaplarda terörü tan anlamıyla sona erdirecek cümlelere rastlayılmayıncada çaresizlik, yılgınlık, kötümserlik, bu terörden kurtuluşu arayış ve bunun için yakarışlar diğer görsel haber kaynakları ve yazılı basında görüleceği üzere toplumumuzun bütün katlarında artık tekrar egemen olmaya başlamıştır. Gerek asker ve gerekse emniyet sorumluluk bölgelerinde bu birimler verilerine göre bölücü ve bölgeci faaliyetler ve eylemlerinde gözle görülür derecede azalma olduğu bunda da terörle mücadele de görev alanların etkili olduğudur.

Ama bölücü terörün ise hala tırmanarak devam ettiğidir.

İşte suçu önlemede gerek iktidar gerek emrinde görev ifa eden asker-polisin, korucunun tek başına yeterli olmadığı ortadadır.

Her duyarlı Türk vatandaşı ile diğer iktisadi özel teşebbüsler, üniversite rektörleri ve tüm yurttaşlarımıza geleceğini bu ülkede gören olarak iş düşmektedir, yani sorumluluk alınması ve bu sorumluluğun bilincinde olunması ve bir bütün olarak hareket etmeleri gerekmektedir.

Aman bana ne gibicilikten, kincilikten ve birbirini karalamaktan uzaklaştırarak bu yöndeki her türlü karşı faaliyet için 1923 Lozan antlaşması ile belirlenen azınlık olarak görülen vatandaşlarımız ve bunları temsil edenlerin d katkıları sağlanmalı. Unutmayın her şeyi polis-asker ve koruculardan beklemek yanlıştır. Bu tür olaylar artık topyekun ortak hareketliliği gerektirir çünkü terör ve bu yönde meydana gelen eylem ve olaylar herkesi mi ilgilendirmektedir.

Bu tür olaylarda herkes veya her kurum kendi görevini yapsın demekte yanlış olur. Toplumun kanayan yarası olan bu tip olayları en asgari seviyeye indirmek herkesin her kuruluşun görevi olmalıdır geleceğimizi bu güzelim cennet ülkede görüyorsak,

Tabi ki asker-polis-korucu asıl vaziyetlerinden doğan önleyici ve suçun oluşmasından sonra yakalama, müdahale etme ve ilgili yargı mercilerine sevk etme görevlerini mutlaka başarı ile yerine getireceklerdir. Ama silahlı mücadele ile silahlı mücadelenin olduğu yerde mutlaka çatışma kaçınılmazdır. İşte burada çatışmaya mahal bırakmamak için ortak bir bütün olarak terörü Lantlemek ve barışçıl adımları el ele vererek yöre halkı acılarına da ortak olarak atmak gerekiyor.

Atalarımız ne demiş “bir elin nesi var iki elin sesi var “ birlikten kuvvet doğar, bilgi akışı ve mücadele ortak olduğu sürece bu terör biter, kardeş kardeş yaşarız huzurlu bir şekilde acı ve göz yaşı olmadan.

Terörün kışkırtıcısı da tertipçisi de, aracıda, kurbanı da insan olduğuna göre bu sorun yalnız devlet yöntemleriyle, sosyal önlemlerle değil onun yanı sıra ve öncelikle insanların kafasında ve ruhunda verebilir.

Birbirimizi yermeyelim, birbirimizle kavga etmeyelim hoşgörü ve barışçıl bir şekilde birbirimize yaklaşalım, barışık bir toplum hepimizin özlemi olmalı, ulu önder Atatürk’ün vatan bir bütündür parçalanamaz, yurtta sulh cihanda sulh sözüne gelin hep birlikte gerçekleştirelim. Mücadelemiz kardeşçesine bu güzelim vatanımızda yaşamak olsun.

Şairimiz ne kadar güzel söylemiş “Yaşamak bir ağaç gibi hür ve bir orman gibi kardeşçesine”

Özlenen barış için geç kalınmadı bizleri birbirimize düşürmek isteyen yabancı, ecnebi ulusların ekmeğine yağ sürdürtmeyelim, ağzı açık seyirci olmalarına sırıtarak gülmelerine müsaade etmeyelim.